
امام رضا (ع) میفرماید:
«لَو لَم یَکُن فِى المُناکَحَهِ وَ المُصاهَرَهِ آیَهٌ مُحکَمَهٌ، ولا سُنَّهٌ مُتَّبَعَهٌ، ولا أثَرٌ مُستَفیضٌ، لَکانَ فیما جَعَلَ اللهُ مِن بِرِّ القَریبِ، و تَقریبِ البَعیدِ، وتَألیفِ القُلوبِ، وتَشبیکِ الحُقوقِ، وتَکثیرِ العَدَدِ، وتَوفیرِ الوَلَدِ لِنَوائِبِ الدَّهرِ وحَوادِثِ الاُمورِ، ما یَرغَبُ فى دونِهِ العاقِلُ اللَّبیبُ، وَ یُسارِعُ إلَیهِ المُوَفَّقُ المُصیبُ؛
اصول کافی، شیخ کلینی، دارالحدیث، قم، ۱۴۲۹ق، ج ۵، ص ۳۷۳.
ترجمه؛
اگر درباره ازدواج و وصلت، آیهاى روشن و سنّتى پیروى شده و احادیث فراوان نبود، بیگمان، نیکىکردن به خویشاوند، و نزدیک ساختن افراد دور و اُلفت بخشیدن میان دلها، و درهم تنیدن حقوق، و افزودن بر جمعیت، و اندوختن فرزند براى سختیهاى روزگار و پیشامدهاى زمانه، کافى بود که خردمند دانا به این کار، رغبت نماید و انسانِ رهیافته درستاندیش، به سوى آن بشتابد.
تحلیل؛
خانواده، سازندهترین واحد اجتماع محسوب میشود و ثبات و سلامت جامعه در گرو سلامت خانواده است؛ بهطوری که میتوان گفت اولین شرط داشتن جامعهای سالم و پویا، سلامت و پایداری خانواده است. دین مبین اسلام همواره بر اهمیّت تشکیل خانواده تاکید داشته است.
اهداف خانواده و اقتضای تأسیس آن ایجاب میکند که بانیان آن [زن و شوهر] در تحکیم و پایداری این بنا، نهایت سعی خود را بکنند و با همان انگیزه که بر تشکیل آن اقدام کردند، بر حفظ و تعالی هر چه بیشتر آن اصرار ورزیده تا وحدت و پویایی این نهاد مقدس تا پایان حفظ گردیده و زوجین شاهد به ثمر نشستن فرزندانی صالح باشند.
از اینرو لازم است برای رسیدن به این هدف ارزشمند، خانوادۀ متعالی که مورد نظر انسانهای آسمانی هست را بهتر بشناسیم و با تأمّل و تمرکز بر ویژگیهای آن، الگوی مناسبی برای زندگی خود انتخاب کنیم.
بیتردید سیره و روش زندگی انسانهای آسمانی به ویژه امامان معصوم (ع) به عنوان انسانهای کامل و الگوهای برتر، میتواند مطمئنترین شاخص در این عرصه باشد. بنابراین با بهره گیری از سیره عملی امامان معصوم (ع) به معرفی و شناسایی خانوادۀ متعالی می توان دست یافت.












